Wycieczki kulinarno-winiarskie po Wenecji: co naprawdę pije się w Veneto

Prosecco. Pochodzi ze wzgórz godzinę na północ od Wenecji, a w bàcaro to trunek roboczy, nie świąteczny. Wytrawne, tanie, leje się przez cały dzień.

Soave. Białe, ze wzgórz na wschód od Werony. W najlepszym wydaniu mineralne i powściągliwe — dokładnie to, czego chcecie do talerza smażonej ryby.

Custoza i Lugana. Białe znad Jeziora Garda, wciąż w orbicie Veneto. Zwłaszcza Lugana stała się tym, co lepsze bary nalewają, gdy chcą wam coś pokazać.

Valpolicella. Czerwone, lekkie, tutaj zwykle podawane lekko schłodzone. Wielkie Amarone z suszonych winogron to ten sam region doprowadzony do skrajności — znakomite, drogie i zdecydowanie nie ombra.

Raboso i inne lokalne czerwone. Ostre, rustykalne, pijane głównie w promieniu pięćdziesięciu kilometrów od miejsca produkcji. Jeśli przewodnik wam je zaproponuje, bierzcie: w domu go nie znajdziecie.

A do tego spritz, który winem nie jest, ale to właśnie Wenecja pije o szóstej: białe wino lub prosecco, woda gazowana i bitter. W tym mieście zwykle Select, ten lokalny, albo Aperol. Z Campari to drink mediolański i ludzie wam to powiedzą.

Spritz zaczął się jako austriacki zwyczaj — żołnierze w XIX wieku rozcieńczali miejscowe wino, spritzen, żeby dało się je pić — i został po tym, jak Austriacy odeszli. Stał się gorzkim aperitivo: wino lub prosecco, woda sodowa i kieliszek czegoś czerwonego albo pomarańczowego.

W Wenecji gorzki składnik to zwykle Select, produkowany tutaj, nieco ciemniejszy i bardziej ziołowy niż alternatywy, albo Aperol, który pochodzi z Padwy i jest słodszy. Campari czyni go mocniejszym i bardziej gorzkim, oznaczając go jako drink mediolański; zamów go, a wenecki barman może unieść brew, całkowicie życzliwie.

Podaje się go z oliwką lub plasterkiem pomarańczy w zależności od tego, który gorzki składnik trafił do środka, kosztuje trzy lub cztery euro na stojąco przy barze i pije się go między szóstą a ósmą, a nie po kolacji. Każdy tour kulinarny na tej stronie w pewnym momencie włoży ci jeden do ręki, a jeśli nauczysz się tylko jednej rzeczy o piciu w Wenecji, niech to będzie ta.